Vader, coach en leerling: samen groeien in Taekwon-Do

Sabum Sjef van Stratum

Onlangs vroeg Sabumnim Bo mij een artikel te schrijven over het trainen met mijn zoon, Boosabum Yonah van Stratum. Een bijzondere combinatie, want naast de rol van vader en zoon zijn wij ook trainer, coach en leerling.

Ik ben van mening dat iedere ouder in zekere zin ook coach zou moeten zijn in het leven van zijn of haar kinderen. Een goede coach begeleidt, stimuleert en laat ruimte om eigen keuzes te maken en van fouten te leren. Binnen ons gezin is Taekwon-Do nooit een verplichting geweest, wel een manier van leven en omgaan met elkaar en mensen om ons heen. Alle drie onze kinderen hebben naast Taekwon-Do ook andere sporten beoefend. Toch leidde hun weg uiteindelijk telkens weer terug naar de Dojang, een plek waar zij zichzelf kunnen ontwikkelen en uitdagen.

Vaak begint het met een keer vrijblijvend meetrainen. Naarmate de jaren verstrijken groeien niet alleen leeftijd en ervaring, maar ook de passie voor Taekwon-Do. Binnen Taekwon-Do Academy Chon-Ji staan hard werken en veel trainen centraal. Zelfs vakanties worden regelmatig benut om trainingen bij andere scholen te volgen, zowel nationaal als internationaal.

Vanaf jonge leeftijd viel Yonah op door zijn enorme gedrevenheid. Als vader ken ik hem niet anders: doelgericht, kritisch op zichzelf en nauwkeurig in alles wat hij doet. Al vroeg sprak hij de ambitie uit om ooit deel uit te maken van het Nederlands Team. Daarvoor waren een zwarte band, sterke prestaties op toernooien en vooral veel inzet noodzakelijk.

Door de jaren heen trainde Yonah intensief. Naast zijn eigen trainingen verzorgt hij wekelijks vele lesuren binnen Taekwon-Do Academy Chon-Ji. Zijn inzet bleef niet onopgemerkt. Nationale en internationale resultaten leverden hem niet alleen medailles op, maar trokken ook de aandacht van de Trainings- en Selectie Commissie (TSC) van ITF-Nederland. Deze commissie is verantwoordelijk voor de samenstelling van de nationale selectie, de wedstrijd- en selectietrainingen en de begeleiding tijdens Europese en Wereldkampioenschappen.

Na het opbouwen van een sterk wedstrijdportfolio behaalde Yonah voldoende punten voor opname in de selectie. Daarmee begon de reis naar zijn eerste Wereldkampioenschap als Lid van het Nederlands team: het WK ITF Taekwon-Do in Poreč, Kroatië.

Vanaf dat moment werd er nog doelgerichter getraind. Naast de reguliere trainingen op onze eigen school en de vele uren in onze thuisdojang volgde Yonah aanvullende conditietrainingen en werkte hij in de sportschool aan zijn fysieke ontwikkeling. Daarnaast maakte hij talloze trainingsuren bij bevriende schoolhouder Sabumnim John van Dam van Taekwon-Do Soo Bak-Gi uit Asten. Iedere vrijdagmiddag fietste hij ruim 30 kilometer om daar de wedstrijdtrainingen bij te wonen.

Wie Sabum John kent, weet dat hij in het verleden meerdere malen Europees en Wereldkampioen sparren is geweest en dat zijn trainingen bekendstaan om hun hoge intensiteit. Ook trainde Yonah wekelijks bij de wereldwijd gerespecteerde Grootmeester Saseongnim Willy van de Mortel van Difesa in Helmond. Daar kreeg hij de kans zich te meten met ervaren selectieleden en sporters van internationaal topniveau.

Als vader, coach en leerling werkten wij samen toe naar één belangrijk doel: het WK ITF Taekwon-Do 2025 in Poreč, Kroatië.

Samen met Team NL volgden we trainingen, besprekingen en evaluaties onder leiding van ervaren coaches en begeleiders. We waren goed voorbereid. Toch blijft de vraag altijd hetzelfde: kun je ooit écht klaar zijn voor een Wereldkampioenschap?

Wanneer je nationaal en in de omliggende landen veel wedstrijden weet te winnen, maar vervolgens op een WK ontdekt hoeveel niveauverschil er nog bestaat, ervaar je een big-time realitycheck. Het bereiken van de tweede ronde geeft vertrouwen, maar op dit niveau bestaan geen eenvoudige tegenstanders. Hier staan atleten die het hele jaar door alles in het teken stellen van hun sport.

Wanneer je uiteindelijk de mat verlaat en het toernooi voorbij is, volgt vaak een moment van bezinning. In eerste instantie voelt het alsof al het harde werk onvoldoende heeft opgeleverd. Maar is dat werkelijk zo?

Ervaren teamleden vertelden dat ook zij jaren nodig hadden gehad om verder te komen op een Wereldkampioenschap. Sommigen hadden zelfs nog nooit een podiumplaats weten te behalen. Juist dan besef je dat internationale topsport een lange weg is waarop ervaring minstens zo belangrijk is als talent.

Voor ons was het een bijzondere ervaring om dit traject samen te doorlopen. Het gezamenlijke doel, de spanning in aanloop naar het evenement en het moment waarop je de wedstrijdmat betreedt vormen herinneringen die je voor altijd meedraagt.

Na het WK werd de focus verlegd naar het Europees Kampioenschap in Maribor, Slovenië. Ook daar bleef een podiumplaats helaas buiten bereik. Toch werd opnieuw waardevolle ervaring opgedaan en groeide de spreekwoordelijke rugzak verder. Iedere internationale wedstrijd levert lessen op die bijdragen aan de volgende stap in de ontwikkeling.

Ondertussen staan we als vader en zoon wekelijks voor onze leerlingen. Dat doen we naast een enorm gedreven en gemotiveerd team (assistent)instructeurs. We genieten van het lesgeven, onze eigen trainingen en de momenten waarop we samen kunnen sparren. We delen successen en teleurstellingen, inspanning en plezier, maar vooral ook de kennis en ervaring die we onderweg opdoen. Die nemen we mee terug naar onze leerlingen, zodat ook zij kunnen groeien binnen het Taekwon-Do.

Achteroverleunen doen we eigenlijk nooit. Er is altijd wel een nieuw doel aan de horizon zichtbaar. En meestal heeft dat doel iets met Taekwon-Do te maken.

To be continued…